Psychoterapia – tak jak ja ją rozumiem – to spotkanie dwojga ludzi – osoby która szuka pomocy i psychoterapeuty miedzy którymi nawiązuje się szczególna relacja oparta na zaufaniu, akceptacji, autentyczności. Te bezpieczne i przyjazne warunki mają zachęcić człowieka do „wnoszenia” często trudnych i bolesnych przeżyć, doświadczeń, lęków które utrudniają mu funkcjonowanie i realizowanie siebie w różnych rolach i obszarach w życiu. Mówiąc krótko celem terapii jest poprawa jakości życia pacjenta – jego nastroju, samooceny, pomoc w dotarciu do jego prawdziwych potrzeb, czasem wsparcie w wprowadzeniu konstruktywnych zmian w jego życiu a także dążenie w kierunku realizacji jego potencjałów.

Psychoterapia którą ja proponuję to praca w podejściu integracyjnym którego osią jest psychoterapia humanistyczna. Istotą podejścia humanistycznego jest ujęcie całościowe człowieka i jego doświadczania – na poziomie myśli, doznań zmysłowych, emocji, świadomości siebie samego i doświadczeń własnego ciała. Zaletą podejścia integracyjnego jest czerpanie z wiedzy i doświadczenia różnych podejść terapeutycznych – również psychoterapii psychodynamicznej, poznawczo – behawioralnej czy systemowej – i oferowanie formy pomocy najbardziej adekwatnej do trudności zgłaszanych przez klienta. Tak więc w swojej pracy szczególną wagę przywiązuję do relacji terapeutycznej z drugim człowiekiem, staram się ujmować w sposób całościowy człowieka i jego problemy, w analizie trudności pacjenta i poszukiwaniu jego zasobów staram się uwzględniać również jego kontekst rodzinny a także w zależności od zgłaszanych trudności korzystam z wiedzy i metod psychoterapii behawioralno – poznawczej.


Na studia o kierunku Psychologia Kryzysu i Interwencji Kryzysowej zdecydowałam się wychodząc z założenia, że każdy człowiek w pewnym momencie swojego życia doświadcza różnego rodzaju kryzysów i takich pacjentów mogę spotkać na swojej drodze zawodowej. Kryzys to odczuwanie lub doświadczanie przez człowieka wydarzenia lub sytuacji jako trudności nie do zniesienia, wyczerpującej jego zasoby wytrzymałości i naruszającej mechanizmy radzenia sobie z trudnościami (R. James). Kryzysy mogą mieć różne źródła a każdy człowiek przeżywa je w sposób bardzo indywidualny. Interwencja kryzysowa to pierwsza pomoc psychologiczna dla osób, które w wyniku krytycznego zdarzenia przeżywają trudne, niezrozumiałe i intensywne stany emocjonalne. Uczucie cierpienia, odrętwienia, pustki oraz poczucie bycia niezdolnym do przeżywania emocji to typowe reakcje doświadczania kryzysu. Dzięki interwencji kryzysowej można powstrzymać postępującą dezorganizację i przywrócić równowagę emocjonalną poprzez opracowanie indywidualnej strategii działania, wprowadzenie niezbędnych zmian oraz zaktywizowanie naturalnych predyspozycji człowieka do radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Głęboko wierzę, że kryzys to zwrotny moment w życiu człowieka a idące za nim ważne zmiany mogą być okazją do samorozwoju i samorealizacji. Interwencja kryzysowa może być wstępem do rozpoczęcia procesu terapeutycznego.

Zobacz Ofertę →

Napisz do Mnie →

psychoteraputa warszawa